Techniki wydłużania kości oraz postępowanie po zabiegu Precice

Wydłużanie kości udowej – techniki operacyjne

W przypadku kości udowej gwóźdź może być wprowadzany na dwa sposoby:
Metoda Antegrade (klasyczna) – od góry, czyli od strony miednicy w kierunku kolana.

Ten sposób jest najczęściej stosowany. Chirurg wykonuje niewielkie nacięcia skóry, przez które wprowadza gwóźdź oraz wykonuje osteotomię, czyli kontrolowane przecięcie kości.

Ryc. Wprowadzanie gwoździa do kości udowej metodą zstępującą – gwóźdź jest wprowadzany od strony biodra przez nacięcie długości 2,5 cm. Oprócz tego wykonywane są nacięcia długości ok. 0,5 cm, przez które wprowadzane są śruby mocujące (po dwa w górnej i dolnej części gwoździa), i takie samo nacięcie do wykonania osteotomii. W pobliżu stawu kolanowego wykonywane jest nacięcie długości 2,5 cm w celu wydłużenia powięzi szerokiej.

alternatywnie, od dolnej części kości udowej, czyli od strony kolana. Wprowadzanie gwoździa od strony kolana w stronę biodra jest nazywane metodą wsteczną (retrograde). Ilustracja poniżej przedstawia sposób wprowadzania gwoździa oraz umiejscowienie nacięć skóry i przecięcia kości (osteotomii). Należy zwrócić uwagę, że zależnie od techniki wprowadzenia (antegrade lub retrograde) magnes gwoździa Precice znajduje się w innym miejscu. Ma to wpływ na to, gdzie pacjent ma przykładać do uda sterownik ERC. Sterownik, po włączeniu i przyłożeniu do ciała we wskazanym miejscu, powoduje powolne wydłużanie gwoździa Precice.

Wydłużanie kości piszczelowej i ramiennej

W przypadku kości piszczelowej gwóźdź Precice niemal zawsze wprowadza się od góry, czyli od strony kolana.
Ilustracja poniżej prezentuje sposób wprowadzenia gwoździa, lokalizację nacięć oraz miejsce przecięcia kości piszczelowej i strzałkowej (osteotomii), a także późniejszego procesu wydłużania.
Ryc. Wprowadzanie gwoździa do kości piszczelowej od strony kolana przez nacięcie długości 2,5 cm. Oprócz tego wykonywane są nacięcia długości ok. 0,5 cm, przez które wprowadzane są śruby mocujące (po trzy w górnej i dolnej części gwoździa). Od strony przyśrodkowej wykonywane jest nacięcie 0,5 cm do osteotomii piszczeli, zaś od strony bocznej nacięcie 2,5 cm do osteotomii kości strzałkowej.

W przypadku kości ramiennej gwóźdź jest wprowadzany od góry, czyli od strony barku w stronę łokcia.

Postępowanie po zabiegu wydłużania kończyn

Po wszczepieniu gwoździa Precice pacjent pozostaje w szpitalu przez 2–3 dni. Następnie zalecamy, aby przez co najmniej pierwsze dwa tygodnie po wypisie nie opuszczał Warszawy.
W trakcie fazy wydłużania kości za pomocą sterownika ERC (tzw. faza dystrakcji) pacjent odbywa wizyty kontrolne w naszym ośrodku co 10 – 14 dni. Po zakończeniu tej fazy następuje faza konsolidacji, podczas której kość goi się i przebudowuje. Wówczas wizyty kontrolne odbywają się zazwyczaj raz w miesiącu – aż do pełnego wygojenia kości.

Rehabilitacja po wydłużaniu kończyn – fizjoterapia i terapia zajęciowa

Podczas obu faz – dystrakcji i konsolidacji – ogromne znaczenie ma terapia fizyczna i zajęciowa:
W przypadku wydłużania kończyn dolnych niezbędna jest fizjoterapia,
Przy wydłużaniu kończyn górnych (np. kości ramiennej) zalecana jest terapia zajęciowa.
Celem terapii jest zachowanie pełnego zakresu ruchu – poprzez rozciąganie mięśni, ścięgien i więzadeł. Lekarz prowadzący może wyrazić zgodę na realizację rehabilitacji w rodzinnym mieście pacjenta. W niektórych przypadkach konieczne jest jednak leczenie specjalistyczne dostępne wyłącznie w naszym ośrodku – wtedy pacjent pozostaje w Warszawie na czas terapii.
W wielu przypadkach stosowane są również indywidualnie dopasowane ortezy lub szyny, które przygotowuje się zazwyczaj w pierwszym tygodniu po operacji.

Obciążanie kończyny, mobilność i zalecenia dodatkowe

Obciążanie kończyny i mobilność
Pacjent nie może całkowicie obciążać nogi, w której znajduje się gwóźdź Precice. Zakres dopuszczalnego obciążenia określa lekarz, biorąc pod uwagę indywidualne cechy pacjenta oraz rodzaj zastosowanego gwoździa.
Jeśli wydłużane są obie kończyny dolne, pacjent będzie musiał korzystać z wózka inwalidzkiego. Mimo ograniczeń w poruszaniu się, terapia fizyczna musi być kontynuowana – to kluczowy element skutecznego leczenia.

Uwaga: zabiegi stomatologiczne
Wszelkie planowane wizyty u dentysty – zarówno rutynowe, jak i zabiegowe – należy zgłosić lekarzowi prowadzącemu. W niektórych przypadkach konieczne może być zastosowanie profilaktyki antybiotykowej, ponieważ obecność implantu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem infekcji.

Usunięcie gwoździa Precice

Gwoźdź Precice jest zazwyczaj usuwany po około 12 miesiącach od operacji, pod warunkiem że kość w pełni się wygoiła.
Zabieg ma charakter ambulatoryjny – pacjent nie musi zostawać na noc w szpitalu.